13 september 2026. Nice. WK Ironman 70.3. Ik heb mijn ticket — nu komt het zwaarste deel.
Papa van Cyril, voltijdse job, en daartussen elke vrije minuut richting die startlijn. Geen prof. Wél vastberaden.
Een seizoen op WK-niveau kost meer dan training alleen: inschrijving, vluchten, fietstransport, verblijf. Zet jij mee je schouders eronder? Vanaf €1 sta jij mee aan de lijn.
Barcelona, Oktober 2021. Het is nog donker. Ik sta in een neopreen pak tussen tweeduizend andere mensen, en mijn handen trillen.Niet van de kou. Van een vraag die ik nooit eerder hardop durfde stellen: kan ik dit? 1,9 km zwemmen. 90 km fietsen. 21,1 km lopen. Mijn eerste 70.3, en ik had geen idee of mijn lichaam me tot aan die finish zou dragen.Toen ik die streep kruiste was ik leeg, en tegelijk vol van iets wat ik niet kon benoemen. Een soort honger. Want het antwoord op die ene vraag bracht meteen een nieuwe: en hoe snel kan ik dan gaan?
Die vraag is me sindsdien blijven achtervolgen. Vier jaar lang. Elke dag naar het zwembad, op de fiets of gaan lopen, door regen en wind, door de kou of de hitte. Niet omdat het moest. Omdat ik het antwoord wilde.
Tours, Juni 2025. Mijn beste race ooit. Pas na de finish zag ik het: twee minuten tekort voor het podium. Twee. Die dag zat er niet meer in, maar daar, op dat Franse asfalt, ontstond een nieuwe droom. Ooit, op een dag, op dat podium staan. En de prestatie leverde nog iets op: een WK-ticket voor Marbella.
Marbella, November 2025. Het WK. Aan de start mijn grootste angst: niet laatste worden in mijn age group. Want hier stonden alleen nog gekwalificeerden. Ik finishte moe, ziek, mijn stem weg en bovenal trots: 189ste van 537. Maar wat me écht raakte, was Cyril die rondliep met mijn medaille om zijn nek. Daar en dan wist ik het: ik wil terug naar een WK. Eentje waar ik álles kan geven. Ook al wist ik toen al dat Nice een parcours is voor de lichtere types, mijn missie stond vast.
Valencia, 19 April 2026. Mijn eerste kans op de doelen van dit seizoen: een podium als alles meezit, een WK-ticket sowieso. Ik finishte 6de in mijn age group in 4u18'26", een PR in het zwemmen, een sterk fietsnummer, een PR in het lopen. Vijf minuten tekort voor het podium. Geen drama: die andere vijf waren gewoonweg sterker. Het ticket naar Nice? Binnen.
Alghero, 7 Juni 2026. Volgende halte. De podiumdroom blijft, zonder dat het mág. Ik ga doen wat ik altijd doe: mijn eigen tijden breken. En wie weet is dat deze keer genoeg.
En dan, op 13 september 2026: Nice. Het WK Ironman 70.3.Daar wil ik gezond aan de start staan en het beste van mezelf geven.
Als papa van Cyril, met een voltijdse job en een passie die geen maat kent. Om te tonen dat je álles kan bereiken als je er écht in gelooft en mensen hebt die je schouders eronder zetten. En vooral: om Cyril te tonen dat hij ooit hetzelfde kan, als hij doorzet, en dat hij altijd op mij en Ashley kan rekenen.
Samen
naar Nice
De afgelopen jaren deed ik dit vooral op eigen kracht en op die van mijn familie.
Voor Marbella kreeg ik van jullie al massale steun, en dat heeft me écht verder gedragen dan ik zelf voor mogelijk hield. Voor Nice hoop ik dat jullie dat nog eens willen doen.
Een bericht, een video of een financiële bijdrage: alles telt; alles is welkom; alles is heel veel waard voor mij.
Kies hieronder hoe jij met mij naar Nice gaat.
5 formules, elk bedrag welkom.
De volledige reis: Laarne → Nice met de auto (1200 km), de race in Nice (1,9 km zwemmen + 90 km fietsen + 21,1 km lopen = 113 km) en terug Nice → Laarne met de auto (1200 km). Auto-kilometers kosten €0,50/km, race-kilometers €1/km.
Steun hoeft niet altijd in euro's. Laat een bericht achter en word deel van mijn weg naar Nice. Jouw woorden reizen mee in mijn hoofd op de zware kilometers.
